Rusinowa Polana i Gęsia Szyja w Tatrach Wysokich.

W ubiegłą niedzielę udało nam się zorganizować rodzinną wycieczkę do Tatrzańskiego Parku Narodowego. Po długich debatach nad wyborem trasy w końcu znaleźliśmy rozwiązanie idealne dla każdego. Wybór padł na malowniczą Rusinową Polanę oraz wznoszący się bezpośrednio nad nią szczyt Gęsiej Szyi.

Już dzień wcześniej postanowiłem kupić bilet na parking w Palenicy Białczańskiej oraz wejściówki do TPN. Parking w niedzielę, zakupiony z jednodniowym wyprzedzeniem, kosztował 75 zł za cały dzień. Warto jednak pomyśleć o rezerwacji kilka dni wcześniej — w ten sposób można zaoszczędzić nawet 20 zł.

Last Sunday, we managed to organize a family trip to the Tatra National Park. After long discussions about which route to choose, we finally found an option that suited everyone perfectly. The choice fell on the picturesque Rusinowa Polana and the Gęsia Szyja peak rising directly above it.

The day before, I decided to purchase a parking ticket for Palenica Białczańska as well as entrance tickets to the Tatra National Park. A parking ticket for Sunday, bought one day in advance, cost 75 PLN for the whole day. However, it’s worth booking several days earlier — you can save up to 20 PLN this way.

Na parking dotarliśmy około godziny dziewiątej rano. Spodziewałem się, że zastaniemy tam już spore tłumy, jednak ku mojemu zaskoczeniu było jeszcze dość spokojnie. Po zabraniu wszystkich potrzebnych rzeczy ruszyliśmy na niebieski szlak, który tuż za kasą biletową do Parku Narodowego odbija w prawo, w przeciwieństwie do czerwonego prowadzącego prosto w stronę Morskiego Oka.

We arrived at the parking lot around 9 a.m. I expected to find large crowds already there, but to my surprise it was still fairly calm. After gathering all our belongings, we set off along the blue trail, which turns right just past the entrance gate to the National Park, unlike the red trail leading straight to Morskie Oko.

Szlak nie jest trudny i początkowo prowadzi głównie przez las. Po raz pierwszy szedłem tędy w 2019 roku i zupełnie inaczej zapamiętałem ten fragment wędrówki. Wydawało mi się, że przez większą część drogi na Rusinową Polanę trzeba pokonywać męczące kamienne schody, tymczasem okazało się, że było ich naprawdę niewiele. Bardzo przyjemnie maszerowało się po zmrożonym śniegu i nie odczuwałem żadnego zmęczenia.

The trail is not difficult and at first it runs mostly through the forest. I first walked this route back in 2019, and I remembered this part of the hike quite differently. I was convinced that most of the way to Rusinowa Polana consisted of tiring stone steps, but it turned out there were only a few of them. Walking on the frozen snow was very pleasant, and I didn’t feel any fatigue at all.

Niemal przez cały czas towarzyszyły nam piękne widoki na Tatry Wysokie. Są tu widoczne jak na dłoni, a jedynym, co momentami ogranicza ich oglądanie, jest las — raz gęstszy, po chwili znów przerzedzający się. I tak w kółko, aż do Rusinowej Polany.

Czas minął potwornie szybko i w momencie, gdy zdążyłem się rozkręcić oraz wpaść w rytm marszu, przed nami pojawiła się Rusinowa Polana. Szczerze mówiąc, byłem nieco rozczarowany, że tak szybko 😄. Stwierdziłem, że to zdecydowanie za wcześnie na odpoczynek, choć było to jedyne dogodne miejsce na naszej trasie, by usiąść i zjeść śniadanie. Na polanie znajduje się sporo ławeczek.

Beautiful views of the High Tatras accompanied us almost the entire time. The mountains are visible here as if laid out on the palm of your hand, with the forest being the only thing that occasionally limits the view — sometimes denser, only to thin out again moments later. And so it goes, all the way to Rusinowa Polana.

Time flew by incredibly fast, and just as I was getting into my stride and finding a good rhythm, Rusinowa Polana suddenly appeared before us. To be honest, I was a little disappointed that it came so quickly 😄. I felt it was a bit too early for a break, even though it was the only convenient spot along our route to sit down and have breakfast. There are plenty of benches on the clearing.

Nie mam niestety zdjęć miejsca, gdzie znajdują się te ławki. Po dotarciu na polanę większa część rodzinki w składzie mój brat z drugą połówką, siostra i mama od razu usiedli do śniadania, a ja z żoną zajęliśmy się "sesją zdjęciową".

Unfortunately, I don’t have any photos of the spot where the benches are located. After reaching the clearing, most of the family — my brother with his partner, my sister, and my mom — sat down right away to have breakfast. Meanwhile, my wife and I focused on a little “photo session.”

A jest tutaj co fotografować. Panorama Tatr jest tu bardzo rozległa. Począwszy od Tatr Bielskich (lewa strona kadru w drugim zdjęciu powyżej, aż po najwyższe szczyty Tatr Wysokich w tym Gerlach i Rysy (pierwsze zdjęcie powyżej).

And there is plenty to photograph here. The panorama of the Tatras is exceptionally wide — stretching from the Belianske Tatras on the left side of the frame (in the second photo above) all the way to the highest peaks of the High Tatras, including Gerlach and Rysy, visible in the first photo above.

Szczegołnie wyróżnia się Gerlach, od którego nie mogłem oderwać wzroku. (środek zdjęcia powyżej).

Gerlach stands out in particular — I simply couldn’t take my eyes off it (center of the photo above).

Rysy (szczyt po prawej od środka) w towarzystwie Wysokiej i Ciężkiego Szytu (wierzchołki po lewej).

Rysy (the peak to the right of the center), accompanied by Wysoka and Ciężki Szczyt (the summits on the left).

Oraz Tatry Bielskie czyli w zasadzie niewielka grupa szczytów znajdująca się na Wschodnim końcu Tatr.

And the Belianske Tatras — a relatively small group of peaks located at the eastern end of the Tatras.

Po posiłku i krótkim odpoczynku ruszyliśmy dalej w kierunku szczytu Gęsiej Szyi. W tym miejscu podejście staje się już znacznie bardziej strome i w dużej części prowadzi po schodach. Jest to wyraźnie bardziej męczący fragment trasy.

After the meal and a short rest, we continued towards the summit of Gęsia Szyja. From this point on, the ascent becomes much steeper and for the most part follows a staircase. This section of the trail is noticeably more tiring.

Bez raczków zimą zdecydowanie nie polecam. Pierwsze podejście jest najtrudniejsze i mimo że nie jest szczególnie długie, udało mi się solidnie zmęczyć, a tętno mocno poszybowało w górę.

I definitely wouldn’t recommend doing this in winter without microspikes. The first ascent is the most challenging, and even though it isn’t particularly long, it managed to tire me out quite a bit and send my heart rate soaring.

Piękne widoki rekompensują jednak cały trud wspinaczki i zdecydowanie warto się trochę zmęczyć.

The beautiful views more than make up for all the effort of the climb, and it is definitely worth pushing yourself a bit.

Dalsza część szlaku ponownie prowadzi przez las praktycznie do samego szczytu i momentami jest trochę stromo.

The next part of the trail once again leads through the forest, almost all the way to the summit, and at times it becomes quite steep.

Docieramy w końcu na Gęsią Szyję (1489 m n.p.m.) Mamy tutaj te same panoramy jednak z innej, wyższej perspektywy. Szczyt stanowi skalna formacja, w której jest dość ciasno i często trzeba czekać w kolejce, aby ustawić się do zdjęć, czy po prostu zobaczyć te panoramy.

Eventually, we reach Gęsia Szyja (1,489 m above sea level). The same panoramas await us here, but seen from a different, higher perspective. The summit itself is a rocky formation with limited space, and it’s quite common to have to wait in line to take photos or simply enjoy the views.

Oprócz Tatr widać stąd także królową Beskidów - Babią Górę.

Apart from the Tatras, you can also see the Queen of the Beskids — Babia Góra — from here.

Spędziliśmy na szczycie około 20 min. Zrobiłem sporo zdjęć krajobrazów i "sesję" dla żony i mamy, po czym ruszyliśmy dalej. Nie wracaliśmy tą samą drogą. Z Rusinowej Polany na Gęsią Szyję dostaliśmy się zielonym szlakiem i kontynuowaliśmy nim dalej.

We spent about 20 minutes on the summit. I took quite a few landscape photos as well as a short “photo session” for my wife and my mom, and then we moved on. We didn’t return the same way — we had reached Gęsia Szyja from Rusinowa Polana via the green trail and decided to continue along it.

Po dotarciu do rozwidleń szlaków wybraliśmy ten o kolorze czerwonym. Zielony prowadzi w stronę Doliny Gąsienicowej.

After reaching the trail junction, we chose the red-marked trail. The green one leads towards the Gąsienicowa Valley.

Zdecydowana większość drogi powrotnej prowadzi przez las z otwierającymi się co jakiś czas widokami. Droga jest bardzo przyjemna. Uwielbiam chodzić po wydeptanych w śniegu, zmrożonych ścieżkach.

Most of the return route leads through the forest, with views opening up from time to time. The trail is very pleasant, and I love walking along frozen paths packed down by snow.

Dwukrotnie natrafiliśmy na łanie, które szukały pożywienia pod warstwą śniegu. Było to bardzo przyjemne spotkanie — zwierzęta wydawały się zupełnie nie przejmować obecnością ludzi, mimo że dzieliło nas od nich zaledwie kilkanaście metrów.

Po około godzinie dotarliśmy do drogi prowadzącej nad Morskie Oko, w okolicach Wodogrzmotów Mickiewicza. W tym miejscu pojawił się dylemat: wracać prosto na parking czy może zajrzeć jeszcze do schroniska w Dolinie Roztoki. Ostatecznie wszyscy zgodnie uznaliśmy, że lepiej będzie zjeść obiad gdzieś po drodze podczas powrotu do domu. Zależało nam tego dnia na tym, aby nie wracać zbyt późno, więc temat szybko upadł. Po krótkim spacerze najbardziej zatłoczonym szlakiem w Tatrach dotarliśmy na parking i ruszyliśmy w drogę powrotną.

Twice along the way, we came across roe deer searching for food beneath the layer of snow. It was a very pleasant encounter — they seemed completely unfazed by the presence of people, even though only a dozen or so meters separated us.

After about an hour, we reached the road leading towards Morskie Oko, near the Mickiewicz Waterfalls. Here we faced a small dilemma: head straight back to the parking lot or make one more stop at the shelter in the Roztoka Valley. In the end, we all agreed it would be better to have lunch somewhere along the way home. That day, we wanted to avoid returning too late, so the idea was quickly dropped. After a short walk along the most crowded trail in the Tatras, we reached the parking lot and headed off.

_{Thank you for taking the time to visit and read my post.}