The Courage of Breathing at the Summit / Zirvede Nefesin Cesareti ( EN-TR)

Looking up from beneath this high rock, it's impossible not to admire the courage, determination, and strength of those who climbed here. Look how steep and challenging it appears. This must be one of the most difficult routes for mountain climbers... When I see people climbing similarly high rocks, I'm immediately reminded of the words spoken by those who successfully reached the summit. My favorite quote is Albert Einstein's: "One who wants to rise must be prepared to lose his balance."

Şu yüksek kayanın altından kafamı yukarı kaldırıp buraya tırmananların cesaretine, azmine ve güçlerine hayran kalmamak imkansız. Baksanıza ne kadar dik ve zorlu görünüyor. Bu dağ tırmanışı yapanlar için en zor rotalardan biri olsa gerek... Buna benzer yüksek kayalara tırmananlara bakınca, aklıma hemen tırmanışın sonunda zirveye ulaşanların başarıyla sonuçlandırdıkları cümleler geliyor. İçlerinde en sevdiğim Alber Einstein sözüydü. Ne demişti: " Yükselmek isteyen biri, dengesini kaybeymeyi göze almalıdır."

When the sun peeked through the white clouds this weekend, I seized the opportunity to escape to my beloved green homeland. Çakırlar region of Antalya is one of my frequent destinations. Sometimes we only realize the beauty we've passed by later. I hadn't previously visited The Land Geyikbarı resort and the nearby Geyikbayırı mountain climbing area in Çakırlar. I had written about climbing in these areas before, but I hadn't actually seen the climbing site itself. It turns out the route leading to the climb and the surrounding green landscape are incredibly beautiful.

Hafta sonu güneş beyaz bulutların arasından kendini biraz gösterince, hasret kaldığım yeşil toprağıma kaçma fırsatını yakaldım. Antalya'nın Çakırlar bölgesine sürekli gittiğim noktalardan biridir. Bazen yakınından geçtiğimiz güzellikleri sonradan fark ediyoruz. Çakırlardaki The Land Geyikbarı tesisi ve ona yakın Geyikbayırı dağ tırmanış alanını daha önce gitmemişim. Önceleri buralarda tırmanış yapıldığını yazmıştım, ama tırmanış yapılan yeri görmemiştim. Meğer tırmanış yoluna giden rota ve etrafındaki yeşilimsi doğa manzaraları ne kadarda da güzelmiş.

After driving for about 30 minutes from Antalya city center, I parked my car in the area called Akdamlar neighborhood of Geyikbayırı and walked uphill from the roadside towards the Geyikbayırı valley, to the climbing area. This walk took about twenty minutes. The route is very narrow and tiring, and you can find your way using red and white markings drawn on the stones. On the winding uphill path, I struggled to walk through oak, pine, and cedar trees, battling thorny weeds. Every now and then, I would turn back and look around, seeing the breathtaking Geyiksivrisi Mountain in front of me. While walking on the ground, I gathered acorns, the seeds of fallen oak trees, navigating through the bushes and thorny weeds. I separated the healthy ones and took them home with me.

Antalya şehir merkezinde yola çıkarak yaklaşık 30 dakika araç sürdürten sonra, Geyikbayırının Akdamlar mahallesi adı verilen bölgede aracımı park ettikten sonra, yolun kenarındaki taleladen Geyikbayırı vadisine doğru yokuş yukarı, tırmanış yapılan yere doğru yürüdüm. Bu yürüyüşüm yaklaşık, yirmi dakika sürdü. Çok dar ve yorucu olan rotanın yolunu taşlara çizilen kırmızı ve beyaz renkli işaretlerle bulabiliyorsunuz. Yokuş yukarı gidilen virajlı yolda, meşe, çam ve sedir ağaçlarının arasından dikenli otlarla başa çıkarak yürümeye çalıştım. Arada geriye dönüp, etrafa baktığımda karşımda nefes kesen Geyiksivrisi Dağı'nı görüyorum. Toprağın üstünde yürüken, çalıların arasında dikenli otlardan kurtularak, yere düşmüş meşe ağacının tohumları olan meşe palamudlarını topladım. İçlerinden sağlam olanlarını ayırarak eve götürmek üzere yanıma aldım.

As I drove along the paved road leading to Geyikbarı on my way here, I was very pleased to see that they completed the road without cutting down the pine trees that were right in the middle of it. Even just passing by a pine tree in the middle of the road and seeing that nature is being preserved honestly makes me happy.

Buraya gelirken Geyikbarına doğru giden asfalt yolda aracımla çıkarken, yapılan yolun tam ortasına denk gelen çam ağaçlarını kesmeden yolu tamamlamalarını çok hoşuma gitti. Yolun ortasında olan çam ağacının yanından bile geçmek ve doğanın korunduğunu görmek açıkçası beni mutlu ediyor.

After walking uphill for a while, a wide dirt road appeared before me. This area belongs to The Land Geyikbayırı accommodation facility. The facility is situated around olive and pomegranate trees. The bungalow-style accommodations, mostly two stories high, are located a few kilometers in front of the mountain where the climb takes place. There is also a business belonging to the facility. Mostly foreign tourists who climb stay here. Of course, there are Turks among them too. In fact, one of their customers even brought his camping caravan, which he calls a "beach caravan," here.

Yokuş yukarı biraz yürüdükten sonra, geniş topraklı bir yol karşıma çıktı. Bu alan The Land Geyikbayırı konaklama tesisine ait. Tesis, zeytin ve nar ağaçlarının etrafında konumlandırılmış. En fazla iki kattan oluşan bungalov tarzındaki konaklama yerleri tırmanış yapılan dağın önünde birkaç kilometre ilerisinde yer alıyor. Tesise ait birde işletme var. Burada genelde tırmanış yapan yabancı turistler kalıyor. Tabi aralarında Türkler de oluyor. Hatta müşterilerinden biri sahil karavan adını verdiği kamp karavanını bile buraya getirmiş.

The location of the facility and the surrounding natural beauty are magnificent. It perfectly reflects the lifestyle I've always dreamed of. It's a single-story wooden cabin, and the front of this cabin is entirely enclosed in glass. Right in front of the glass is a double bed, and directly opposite is the view of nature and Mount Geyiksivrisi. Everything is so beautifully thought out; I think this is what it means to live in harmony with nature... They've even planted grass on top of the wooden roof by spreading soil. They've created a flat grassy area on the roof, placing a table and chairs there so people can enjoy the view. They've tried to create scenes of ultimate enjoyment and happiness, and they've succeeded.

Tesisin konumu ve etrafındaki doğa güzelliği muhteşem görünüyor. Tam da hayallerimi süsleyen bir yaşam biçimini anımsatıyor. Tek katlı ahşaptan bir kulübe ve bu kulübenin önü tamamen camekan yapılmış. Camekanın hemen önünde çift kişilik yatak ve tam karşıda ise doğa manzarası ve Geyiksivrisi Dağı var. Her şey o kadar güzel düşünülmüş ki; insanın doğayla iç içe yaşaması sanırım bu olsa gerek...Bir de ahşap evin çatısının üst tarafına toprak sererek çimen ekmişler. Çatıda düz çimenlik bir alan oluşturarak çatıya masa ve sandelye koyarak manzaranın tadını çıkarıyorlar. İnsan keyfinin ve mutluluğun tavan sahneleri yaratmaya çalışmışlar. Çokta başarılı olmuşlar.

In front of the wooden bungalow houses, there are beautiful flowers, benches, and even fireplaces for barbecues. Every detail has been considered to ensure people can enjoy themselves and have a comfortable stay. Passing by this beautiful accommodation facility that adorns my dreams, I arrive at the climbing area. The rocks used for climbing are known as the Bey Mountains. The rocks stand out with their reddish color. In some places, there are slight indentations. In one section of the rocks, there is a complete indentation. Generally, climbers start their climb from this indentation. While one climber is ascending, their companion waits below with ropes to ensure their safety.

Ahşap bungalov evlerin önünde güzel çiçekler, oturma bankları ve birde mangallık şömineler var. İnsanların eğlenebilmesi ve rahat bir konaklama yaşayabilmesi için tüm detaylar düşünülmüş. Hayallerimi süsleyen bu güzel konaklama tesisinin yanından geçerek tırmanış yapılan yere geliyorum. Tırmanış yapılan kayalar, Bey Dağları olarak geçiyor. Kayalar, kızılımsı rengiyle boy gösteriyor. Bazı yerlerinde hafif oyuklar bulunuyor. Kayaların bir bölümünde tam bir oyuk var. Genelde tırmanışcılar bu oyuk olan yerden tırmanışa başlıyor. Biri tırmanış yaparken diğer arakdaşı onun güvenliğini sağlamak için aşağıda iplerle bekliyor.

I'm walking from one end to the other under the high rocks. There are routes of varying difficulty levels in different areas for mountain climbers. During my walk, I pass through these different areas and encounter climbers. The Bey Mountains consist of very long and steep cliffs. There's a short, narrow path that leads to the top of the mountain. But because it's very long and a point I don't know at all, I only walked to a certain point. As I walk, the reddish and impressive appearance of the rocks creates beautiful views. Every time I look up, concepts of courage, success, and determination take shape in my mind. Imagine, a moment of carelessness could result in death. Along with the adrenaline and adventure, you also take the risk into account. Climbers rest in the slight crevices formed on the rock surfaces. They also ate something from a small pot before starting their climb. I think it gives them strength.

Ben yüksek kayaların altında baştan sona doğru yürüyorum. Dağa tırmananlar için farklı bölgelerde zorluk derecesine göre rotalar var. Yürüyüşüm sırasında bu farklı bölgelerden geçerek, tırmanış yapan kişilere rastlıyorum. Bey Dağları çok uzun ve dik kayalardan oluşuyor. Dağın ucuna kadar yürünecek kısa ve dar bir yol var. Ama çok uzun ve hiç bilmediğim bir nokta olduğu için sadece belirli bir nokyata kadar yürüdüm. Yürürken kayaların o kızılımsı ve gösterişli halleri çok güzel manzaralar oluşturuyor. Kafamı yukarı kaldırıp her baktığımda, cesaret, başarı ve azim kavramları kafamda şekilleniyor. Düşünsenize bir anlık bir dikkatsizlik ölümle sonuçlanabilir. Adrenalin ve maceranın yanında risk faktörünü de göze alıyorsunuz. Kayaların yüzeylerinde oluşmuş hafif oyuklarda tırmanışcılar mola vererek dinleniyorlar. Bir de tırmanışa geçmeden önce küçük tencere kapında bir şeyler yediler. Sanırım onlara güç veriyor.

I spoke to someone who climbs here. Apparently, climbers here share their experiences with each other. Thanks to the friendships they've formed here, they publish their stories on their own pages. As I mentioned at the beginning of the text, there are routes of different lengths and difficulty levels. Beginners are trained by professional climbers staying at the facility. In this area, where everyone can find a route suitable for them, you can climb while feeling the power of nature.

Burada tırmanış yapan biriyle konuştum. Burada tırmanış yapan kişiler yaşadıkları deneyimlerini kendi aralarında paylaşıyorlarmış. Burada kurdukları dostluklar sayesinde yaşadıkları hikayeleri kendi sayfalarında yayınlıyorlarmış. Burada yazının başında da söylediğim gibi,farklı uzunluk ve zorluk seviyelerine göre rotlar var. Tırmanışa yeni başlayacak olanlara tesiste kalan profosyonel tırmanışcılar tarafından eğitiliyor. Herkesin kendine özgü uygun bir rota bulabileceği bu bölgede, doğanın gücünü hissederek tırmanış yapabilirsiniz.

Besides mountain climbing, this place can be considered one of the best places to get to know nature, create something together, and achieve something. Climbing the slopes of Mount Bey, where you demonstrate courage and determination, and reaching the summit gives you immense pride and happiness. Many people come here for adrenaline and adventure. I set out to see the natural beauty and hiking routes. Even as I passed by the climbers I encountered on the way, I could sense their excitement, passion, and adventurous spirit. I'm sure they experience different emotions as well.

Burada yapılan dağ tırmanış sporunun yanında, doğayı tanımak, birlikte birşeyler üretmek ve başarmak adına en güzel noktalardan biri olarak düşünebilirsiniz. Tırmandığınız Bey Dağı'nın eteklerinde cesaretinizi ve azminizi ön plana çıkartıp, zirveye ulaşmak insana büyük bir gurur ve mutluluk verir. Buraya bir çok kişi, adranalin ve macera yaşamak için geliyor. Ben buradaki doğal güzelliği ve yürüyüş rotalarını görmek için yola çıkmıştım. Yolda karşılaştığım dağcıların tırmanış heyecanlarını, tutkularını ve macera ruhlarını yanından geçerken bile fark edebiliyordum. Eminim onlar farklı duyguları da yaşıyorlardır.

I walked through the climbers and continued on my hiking route. After about fifteen minutes, I passed under the rocks, among white, curved stones of varying sizes, and stopped at a natural landscape that opened up before me. I sat on a stone and took out the tea from my bag. I took a short break here. I sipped my tea while enjoying the view.

Tırmanışcıların arasından geçip, yürüyüş rotama devam ettim. Yaklaşık on beş dakika kayaların altından beyaz ve kıvrımlı irili ufaklı taşların arasından geçerek, karşımda açılan bir doğa manzarasında durdum. Taşın üstüne oturarak, çantamdaki çayı çıkardım. Burada biraz mola verdim. Manzaraya karaşı çayımı yudumladım.

I knew the return journey was very long and arduous. I couldn't go any further. Besides, the path had tired me out a bit. I needed to turn back and descend all the way down. On my way back, despite a couple of missteps, I found my way by following the markings on the rocks. I can say that this hike showed me success, perseverance, and patience more closely than climbing a peak. Every time I look at those high rocks, I understand that the path to success lies through determination and resolve.

Dönüş yolumun çok uzun ve zahmetli olduğunu biliyorum. Daha ileri gidemezdim. Hem yol beni biraz yordu. Daha geri dönüp, aşağıya kadar inmem gerekiyordu. Dönüş yolumda, bir iki yol karışıklığıma rağmen taşlardaki işaretleri takip ederek, yolumu buldum. Bu yürüyüş bana, bir zirveye tırmanmaktan ziyade, başarıyı, azmi ve sabretmeyi daha yakından gösterdiğini söyleyebilirim. O yüksek kayalara her baktığımda, başarıya giden yolun azim ve kararlılıktan geçtiğini anlıyorum.