Kapuz CanyonKapuz - Kanyonu ( EN-TR)

​

To see where this stream, which flows silently between two steep cliffs, comes from in winter, we set off with our nature-loving friends on Sunday morning. The point where this turquoise-colored stream, which seems to be squeezed between the rocks, is located is known as Kapuz Canyon. The greenery clinging to the slopes and the needle-tipped pine trees are just a few of the beauties that surround the region.

İki sarp kayaların arasından tüm güzelliğini ortaya koyarak sessizce ilerleyen bu akarsuyun kış mevsiminde nerelerden geldiğini görmek için, pazar sabahı doğasever arkadaşlarımızla yola çıktık. Kayaların arasında sıkışmış gibi görünen bu turkuaz rengindeki akarsuyun olduğu nokta Kapuz Kanyonu olarak geçiyor. Yamaçlara tutunan yeşillikler ve iğne uçlu çam ağaçları bölgeyi ablukaya alan güzelliklerden sadece birkaçıdır.

​[//]:# (!worldmappin 36.93399 lat 30.57435 long d3scr)

​

Kapuz Canyon is located in the Konyaaltı district of Antalya, about half an hour from the city center. We traveled by bus along the main road between Antalya Lara and Antalya Konyaaltı, picking up nature-loving friends waiting at designated points along the route, before arriving at the Aşağıkaraman neighborhood within the canyon's boundaries. We can drive up to a certain point from the neighborhood. After that, the journey to the canyon involves navigating difficult and quite challenging winding and narrow roads. I should mention that the canyon is formed by natural processes, and some areas have become steep and rocky due to erosion. Also, because we pass through cliff-like paths during the hike, extreme caution is necessary on this trail.

Kapuz Kanyonu, Antalya'nın Konyaaltı ilçesine bağlı olan ve şehir merkezine yaklaşık yarım saat uzaklıkta olan bir kanyondur. Antalya Lara ve Antalya Konyaaltı yolu arasındaki ana yolda otobüsle ilerleyerek belirli güzergahlarda bekleyen doğasever arkadaşlarımızı alarak kanyonun sınırları içinde yer alan Aşağıkaraman mahallesine geldik. Mahalleden belirli bir noktaya kadar araçla ilerleyebiliyoruz. Sonrasında zor ve oldukça zahmetli olacak olan virajlı ve dar yollardan geçerek kanyona ulaşım sağlanıyor. Hemen belirteyim. Kanyon doğal oluşumlardan oluşmuş bazı bölgeleri aşınmadan dolayı eğimli ve kayalıklı bir hal almıştır. Ayrıca yürüyüş sırasında uçurumlu yollardan geçtiğimiz için bu parkurda çok dikkatli olunması gerekiyor.

A total of 25 of us set off for Kapuz Canyon. The weather was cloudy, but there was no rain. We hoped the sun would come out in the afternoon. Although a cold wind occasionally brushed against our bodies, it wasn't extremely chilly. Everyone had their colorful backpacks slung over their shoulders and hot tea in their thermoses as they walked towards the mountain slopes. We, the two guides, were leading the group. There were two different routes to the canyon. One was along the edge of Güver Cliff, through dirt and rocky paths towards the Aşağıkaraman neighborhood. The other was to walk along the edge of Güver Cliff to the Yukarıkaraman neighborhood, and from the viewing terrace there, follow a steep climb to the canyon. We wanted to take the longer route to see the surrounding natural landscapes up close, so we chose the first one. This route would allow us to see the mountains clinging to the slopes, the cliff edges, and the steep rocks facing each other.

Toplamda 25 kişi Kapuz Kanyonuna gidecek olan yola koyulmuştuk. Hava bulutlu ama yağmur yoktu. Öğleden sonra güneşin çıkacağını umuyorduk. Soğuk rüzgar arada bedenlerimizi okşasa da çok soğuk bir hava yoktu. Herkes birbirinden renkli sırt çantalarını omzuna almış, termosuna koyduğunu sıcak çaylarla dağın yamaçlarına doğru yürüyordu. Biz iki rehber olarak gruba liderlik ediyorduk. Kanyona giden iki farklı yol vardı. Biri, Güver Uçurumun kenarından topraklı ve taşlı yolların arasından Aşağıkaraman mahallesine doğru ilerlemekti. Bir diğeri ise, yine Güver Uçurumu kenarından yürüyerek Yukarıkaraman mahallesine çıkarak, mahalledeki seyir teras alanından dik bir yokuşla kanyona giden yolu takip etmekti. Biz yolu uzatarak etrafımızdaki doğa manzaraları yakından görmek istemiştik. O yüzden birinci yolu tercih ettik. Bu güzergahta yamaçlara tutunan dağları, uçurum kenarlarını, birbirine karşılıklı bakan sarp kayaları görerek ilerleyecektik.

The initial route of the canyon was easy. We walked for a while along a wide path of red earth. Pine trees lined the sides of the path, and grasses were scattered on the ground. We continued our way, passing between the small and large stones that occasionally appeared among the pine trees. After a while, we reached the edge of the Güver Cliff. This is a deep gap formed between two high rocks facing each other. Even walking along the edge of the cliff, which was quite deep, was frightening. Long periods of rain had softened the soil and caused depressions at the edges. The stones on the ground were just beginning to dry. But from the roadside, the high rocks and the green trees clinging to the slope looked magnificent.

Kanyonun başlangıç rotası kolaydı. Kırmızı topraklı geniş yolda bir süre ilerledik. Yolların kenarlarında bizi takip eden çam ağaçları ve toprağın üstünde etrafa dağınık şekilde yayılmış bitki otları vardı. Çam ağaçlarının arasında ara ara gözüken irili ufaklı taşların aralarından geçerek yolumuza devam ettik. Bir süre ilerledikten sonra geldiğimiz nokta Güver uçurumun kenarıydı. Burası karşılıklı birbirine bakan iki yüksek kayanın arasında oluşan derin bir boşluktur. Derinliği oldukça yüksek olan uçurumun kenarında yürümek bile insanı korkutuyordu. Uzun yağan yağışlar sonucunda toprak yumuşamış ve kenarlarda çöküntülere sebep olmuştu. Toprağın üstündeki taşlar da yeni yeni kurumaya başlıyordu. Ama yol kenarından yüksek kayalar ve yamaca tutunan yeşil ağaçlar muhteşem görünüyordu.

As we approached the cliff edges on the road to Kapuz Canyon, we saw high rocks curving and extending into deep valleys. We proceeded, enveloped in the scent of nature created by the pine trees rising along the roadside and the moss growing on the various stones above the ground. From time to time, we heard the sound of the stream flowing between the steep rocks. We witnessed the stream quickening at certain points, dragging along plants, stones, and fallen branches from trees. As we progressed, the natural cavities and openings highlighting the depth of the valley added a unique beauty to the landscape. We had to stop occasionally to take photographs. The branches of the pine trees clinging to life on the rocks swayed in the air with every gust of wind. Some of the rock tops, with their charcoal-like color and jagged appearance, seemed to form small caves.

Kapuz Kanyonu'na giden yolda uçurum kenarlarına yaklaştığımızda, karşılıklı yüksek kayaların kıvrılarak derin vadilere doğru uzadığını görüyoruz. Yol kenarlarında yükselen çam ağaçların ve yer yer toprağın üstündeki irili ufaklı taşlarının üzerinde oluşan yosunların yarattığı doğa kokusuyla ilerliyorduk. Zaman zaman sarp kayaların arasından süzülen akarsuyun sesini duyuyorduk. Akarsuyun belirli noktalarda hızlanarak, önüne gelen bitkileri, taşları ve ağaçlardan düşen dalları sürükleyerek götürdüğüne şahit oluyorduk. İlerlerken vadinin derinliğini öne çıkarak doğal oyuklar ve açıklıklar manzaraya ayrı bir güzellik katıyordu. Aralarda durarak fotograf çekme molası vermek durumunda kaldık. Kayaların üstünde hayata tutunma çabasını anlatmaya çalışan çam ağaçların dalları boşlukta, her rüzgar çıktığında sallanıyordu. Kayaların bazı üstleri o kömürsü rengiyle girintili ve çıkıntılı duruşların yanında sanki küçük küçük mağaralar oluşturmuş gibi görünüyordu.

During our occasional photo breaks, our group of 25 people tried to capture the beauty they saw deep within the cliffs from different vantage points, striving to get the best shot. Looking directly at the cliffs, the first thing we saw was the greenery growing in a deep hollow. The steep slopes descending towards the abyss seemed to showcase a miracle of nature. The intertwined shades of gray and black on the rock surfaces best reflected the changing formations over time. Although the dark clouds covering the rocks cast a shadow, the green grass and pine trees preserved the vibrancy of the landscape. The sky held its dark clouds above us, as if ready to release raindrops at any moment.

Ara ara fotoğraf molası verdiğimiz noktalarda 25 kişilik grubumuz kayalıkların derinliklerinde gördükleri güzellikleri yakalayabilmek için farklı noktalardan en güzel kadrajı yakalamanın çabasına giriyordu. Kayalıklara direk karşıdan baktığımızda ilk gördüğümüz şey derin bir çukurlukta ilerleyen yeşillikti. Dik kayalıkların aşağıya uçurumu doğru inişleri sanki doğanın mucizesini gösterir gibiydi. Gri ve siyah tonların iç içe geçtiği kaya yüzeyleri, zamanla değişen bir oluşumun örneğini en iyi yansıtan görüntüydü. Gökyüzünü saran koyu bulutlar kayaların üstünü bir gölge gibi kaplasa da , yeşil otlar ve çam ağaçları manzaranın canlılığını koruyordu. Gökyüzü her an yağmur damlalarını yeryüzüne bırakmaya hazırlanır gibi koyu bulutlarını üstümüzde tutuyordu.

As we moved away from the edge of the cliff and sprawled across a wide plain of red, hard, stony ground, we could hear the sounds of the canyon in the distance. At every fork in the road, we were confronted with the magnificent beauty of nature. The area we were walking through was also a place where campers came to enjoy the fresh air of nature. We even saw a couple preparing to camp in their car while walking along the road.

Uçurumun kenarından uzaklaşıp, geniş bir düzlükte kırmızı sert taşlı toprakların üstünde dağınık halde ilerlerken, kanyonun sesini uzaklardan duyabiliyorduk. Önümüze çıkan her yol ayrımında karşımıza doğanın o muhteşem güzelliğini yansıyordu. Yürüdüğümüz bölge aynı zamanda, kampçıların gelip, doğa havası aldıkları bir bölgeydi. Hatta yolda yürürken araçları ile kamp yapmaya hazırlanan bir çift gördük.

To reach the canyon, we only had a challenging, steep descent left. Before embarking on this path, we collectively decided to take a break for lunch. The spot where we rested was a gently sloping, rocky area. Behind it lay caves formed by erosion in the mountain. Everyone chose a suitable spot and put down their backpacks. We took out the food and drinks we had brought with us. At our location, the caves and crevices in the mountain seemed like a refuge, a place to shelter and be alone with nature.

Kanyona varmak için sadece zorlu olan dik bir iniş yolumuz kalmıştı. Bu yola geçmeden önce ortak bir kararla yemek molası verdik. Mola verdiğimiz nokta, hafif yamaçlı taşlı bir topraktı. Arkasındaki dağda aşınmalar sonucu oluşmuş mağaralar yer alıyordu. Herkes kendine uygun bir nokta seçerek, sırt çantalarını indirdiler. Yanımızda getirdiğimiz yiyecek ve içecekleri çıkardık. Bulunduğumuz noktada dağın içindeki mağaralar ve oyukluklar barınmak için ve doğayla baş başa kalabilmek için bir sığınak gibi görünüyordu.

After replenishing our energy levels, we embarked on our final hike. This path was rocky and dirt-covered, narrowing downwards in places. We helped our friends who were struggling in some sections. Since it wasn't a familiar route, we stopped at several points to count our progress. We could now see the stream flowing between the steep rocks more clearly. As we descended, the scenery became clearer and more vibrant. In some parts of the dirt path, the soil had shifted, creating small potholes. The stones that had fallen onto the path due to the rain were larger and more numerous. As we went down, we could hear the sound of the water more clearly.

Yorgun bedenimizi biraz enerji takviyesi yaptıktan sonra, son bir yürüyüş yolumuza girdik. Bu yol taşlı topraklı ve bazı noktalarda daralan aşağıya doğru inen bir yoldu. Yolun bazı bölümlerinde zorlanan arkadaşlarımıza yardımcı olduk. Bilindik bir yol olmadığı için bazı noktalarda durarak sayım kontrolünü yaptık. Sarp kayaların arasında süzülen akarsuyu artık daha yakından görebiliyorduk. Aşağıya indikçe manzaralar daha net ve daha canlı görünüyordu. Topraklı yolun bazı bölümlerinde toprak kaymış ve küçük oyuklar oluşturmuştu. Yağmurun etkisiyle yola düşen taşlar daha büyük ve daha fazlaydı. Aşağıya indikçe suyun sesini daha net duyuyorduk.

Finally, we had reached the end of the depths we had seen from afar. We were at the point where the water flowed and passed between two steep cliffs. The sight of this natural formation stretching from high cliffs towards the sea was magnificent. It had both a beautiful view and a feel-good atmosphere. When we reached the point where the water flowed, we realized that the stream was not small. It was flowing fast and with a turquoise color. It had formed a small lake here, passing through the paths we had walked between the rocks.

Sonunda uzaklardan gördüğümüz derinliklerin sonuna kadar gelmiştik. Suyun aktığı ve iki sarp kayaların arasından geçtiği noktadaydık. Yüksek kayalıkların arasından denize doğru uzanan bu doğal oluşumun görüntüsü muhteşemdi. Hem manzarası hem de insana iyi hissettiren bir atmosferi vardı. Suyun aktığı noktaya geldiğimizde, akarsuyun küçük olmadığını fark ettik. Turkuaz rengiyle hızlı ve akıntılı bir şekilde ilerliyordu. Kayaların arasından yürüdüğümüz yollardan geçerek burada küçük bir göl oluşturmuştu.

We were now inside the canyon. We gathered by the flowing water. Rainwater had created mud puddles along the edges. A section of the water's edge had a small sandy beach. Some of my friends wanted to dip their feet in the water. I wanted to feel the coolness of the water too.

Artık Kanyonun içindeydik. Akan suyun kenarında toplandık. Yağmur sularından kenarlıklarda çamurluklar oluşmuştu. Su kenarının bir bölümünde ince kumlardan oluşmuş küçük bir sahil diyebileceğimiz alan vardı. Burada bazı arkadaşlarımız ayaklarını suya sokmak istedi. Bende suyun soğukluğunu hissetmek istedim.

The color of the flowing water is so beautiful; its clear, turquoise-like current is dazzling. The grass growing out of the water and the sandy area that has formed on the edge showcase the tranquility of this place. The water level rises during periods of heavy rainfall. People swim here in the summer. I even know people who swim here at this time of year. Canoeing is done here when the water flows fast. As a group, we spread out along the water's edge. Some of our friends preferred to rest with their backs on the sand. Others watched the flow of the stream while sipping something hot by the water's edge.

Akan suyun rengi o kadar güzel ki; turkuaza çalan berrak ve akıntılı haliyle göz kamaştırıyor. Suyun içinden çıkan otlar ve kenarda oluşmuş kumsal bir alan buranın huzurunu gözler önüne seriyor. Burada yağışların çok fazla olduğu dönemlerde su seviyesi yükseliyor. Burada yazın suya giriliyor. Hatta bu mevsimde bile girenlerin olduğunu biliyorum. Suyun hızlı aktığı zamanlarda burada kano sporu yapılıyor. Grup olarak suyun kenarlarına dağıldık. Bazı arkadaşlarımız sırtını kuma vererek dinlenmeyi tercih etti. Bazılarımız da suyun kenarında sıcak bir şeyler içerek akarsuyun akışını izledi.

As we got closer to the canyon with each step, the deepening paths and the sight of the cold waters rushing against the rocks were incredibly enjoyable. The canyon offers an unforgettable experience for those who love adventure and exploration. Witnessing the mysterious journey of the cold, clear waters crashing against the rocks from the foothills of the Taurus Mountains on this trip brought peace to our souls and excitement to our hearts.

Attığımız her adımda daha da yaklaştığımız Kanyon da derinleşen patikalar ve soğuk suların kayalara meydan okuyan akışını görmek bizim için çok keyifliydi. Kanyon, macera ve keşfetmeyi seven ruhlar için akıllarda unutulmaz anılar bırakan bir deneyim sunuyor. Torosların eteklerinden kayalara çarpa çarpa gelen soğuk berrak suların gizemli yolculuğuna tanık olduğumuz bu gezimiz ruhumuza huzur, kalbimize heyecan kattık.

​