Gökdere Amidst the Sounds of Water / Su sesleri Arasında Gökdere ( EN-TR)

Sunday in Antalya was sunny and beautiful. We finally took the opportunity for a nature walk this week, something we hadn't done in a long time. We wanted to escape the city crowds and get away for a short while. To breathe some fresh air, listen to the sound of water, and spend a couple of hours in nature, we went to Gökdere neighborhood, which is 20 minutes from Antalya.

Pazar günü Antalya'da güneşli ve güzel bir hava vardı. Uzun zamandır fırsat bulamadığımız doğa yürüyümüşü bu hafta değerlendirdik. Şehrin kalabalığından kurtulup kısa süreliğine uzaklaşmak istedik. Biraz temiz hava almak, su sesi dinlemek ve doğanın içinde bir iki saat zaman geçirmek için, Antalya'ya 20 dakika uzaklıkta olan Gökdere Mahallesine gittik.

Gökdere neighborhood is located in the Konyaaltı district of Antalya. Situated at the foot of the Taurus Mountains, this neighborhood captivates people at first sight with its clear streams and lush green nature. Walking in nature without venturing too far from the city is a great pleasure. It is known as a getaway route for nature lovers, especially on weekends. To get here, we first came to the Konyaaltı district of Antalya from the city center. Gökdere neighborhood, perhaps one of the most beautiful neighborhoods in the district, is located in the easternmost part of the Bey Mountains National Park. We reach Gökdere by passing through pomegranate and orange groves on an asphalt road. After the recent rains, the waterfalls have started to flow and the pools have filled. There is a small waterfall in the neighborhood that flows abundantly, especially at the end of the winter months. It is called Gökdere Waterfall.

Gökdere mahallesi Antalya'nın Konyaaltı ilçesinde yer alıyor. Toros Dağları'nın eteklerinde yer alan bu mahalle berrak akarsuları ve yemyeşil doğasıyla insanları ilk görüşte cezbediyor. Şehirden çok fazla uzaklaşmadan doğanın içinde yürümek insana büyük bir keyif veriyor. Burası özellikle hafta sonları doğaseverler için bir kaçış rotası olarak biliniyor. Buraya gelmek için, merkezden ilk olarak Antalya'nın Konyaaltı ilçesine geldik. İlçenin belkide en güzel mahallelerinden biri olan Gökdere mahallesi Bey Dağları Milli Parkın en doğusunda yer alıyor. Gökdere'ye Nar ve Portakal ağaçlarının arasından asfalt yoldan geçerek ulaşıyoruz. Son yağmurlardan sonra şelaleler akmaya ve havuzlar dolmaya başladı. Mahallenin içinde, özellikle kış aylarının sonunda dolu dolu akan küçük bir şelale var. Adı Gökdere şelalesi olarak geçiyor.

On the magnificent slopes of the Taurus Mountains, streams formed by snowmelt and rainwater create small waterfalls and natural pools spontaneously. On the gentle slopes of the region towards the Taurus Mountains, the flow rate increases with excessive rainfall during the winter season. Rainwater, mixing with mud from the mountaintops, generally flows turbidly. However, the flow decreases in February and March. The steady flow creates waterfalls and natural pools, reaching depths of up to 2.5 meters in places, bringing together shades of blue and green, resulting in an extremely clear and natural appearance.

Toros Dağları'nın o muhteşem eteklerinde kar ve yağmur sularının oluşturduğu akarsular da küçük şelaleler ve doğal havuzlar kendiliğinde oluşuyor. Bölgenin toroslara doğru hafif yamacında kış sezonunda aşırı yağışlarla beraber debi seviyesi yükseliyor. Yağmur suları dağın tepelerinden çamurlara da karışarak genelde bulanık akıyor. Fakat Şubat ve Mart aylarında suyun akışı azalıyor. Stabil hala gelen akış hızı yer yer 2,5 metre derinliğinde şelalelar ve doğal havuızlar mavi ve yeşilin tonlarını bir araya getirerek son derece berrak ve doğal bir görünüm kazanıyor.

We first arrived at the waterfall. We saw ice-cold water flowing between large rocks in a lush green forest. The water was so clear and clean that we could even see the moss, stones, and wet soil at the bottom. From there, we started walking towards the source of the waterfall. The last time we were here, we had set up our table and chairs right opposite the waterfall and listened to the sound of the water. In fact, a couple of other people were doing the same thing when we arrived. Phone and internet reception is limited here. There are no fountains, cafes, or restrooms nearby. Also, lighting fires is prohibited in this area.

Biz ilk olarak şelalenin bulunduğu noktaya geldik. Yemyeşil bir ormanın içinde büyük kaya parçalarının arasından akan buz gibi suyu gördük. Su o kadar berrek ve temiz ki; suyun dibinde yer alan yosunları taşları ve dibindeki ıslak toğrağı bile görebiliyorduk. Buradan şelelanin geldiği noktaya doğru yürümeye başladık. En son buraya geldiğimizde şelalenin tam karşısına masa ve sandelyelerimizi kurarak suyun sesini dinlemiştik. Hatta geldiğimizde bir iki kişi aynı şeyi yapıyordu. Burada telefon ve internet kısmen çekiyor. Etrafta çeşme, kafe ve herhangi bir WC bulunmuyor. Ayrıca bu bölgede ateş yakmayı da yasaklamışlar.

​

As we walked towards the waterfall in Gökdere, the sound of the water was the most prominent thing we heard. We started walking along the edge of the water, between large white stones, sometimes even wading into the water. The water, formed by melting snow, flowed down the gently sloping area, beating against the large and small stones. Although walking along the edge between the large stones was a bit strenuous, the gurgling sound of the flowing water was like music to us. As we walked along the stream, the clarity and cleanliness of the water were immediately noticeable. We stopped in areas that resembled pools and touched the water. The water flowing between the rocks created beautiful foam every time it hit a stone. When the sunlight shone on this foam, a unique beauty emerged.

Gökdere'de şelalenin geldiği noktaya doğru yürürken en çok duyduğumuz şey, suyun sesi oldu. Suyun kenarından büyük beyaz taşların arasından zaman zaman da suyun içine girerek yürümeye başladık. Karların erimesiyle oluşan sular, irili ufaklı taşları döverek hafif yamaçlı bölgede süzülerek ilerliyordu. Kenardan büyük taşların arasından yürümek biraz zahmetli olsa da akan suyun şırıl şırıl sesi bize müzik gibi geliyordu. Dere kenarından yürürken suyun berrak ve temiz hali hemen fark ediliyor. Arada havuz gibi oluşan bölgelerde durarak suya dokunuyoruz. Kayaların arasından akan sular, her taşa çarptığında güzel köpükler oluşturuyor. Bu köpükler güneş ışığı parladığında ortaya ayrı bir güzellik çıkıyor.

​

Walking along the stream, we saw herbs we'd never seen before. At one point, we saw a laurel tree. Laurel leaves smell wonderful. In fact, I dry laurel leaves in the sun and add them to my tea. You feel a lovely aroma in your mouth when you drink the tea. I think you should try it. Along the water's edge, we encountered pine trees, and along the stream banks, plane trees and willows. Furthermore, laurel, thyme, and various herbs from the maquis vegetation, typical of the Mediterranean climate, spread a beautiful scent throughout the landscape.

Dere boyunca yürürken etrafımızda daha önce hiç görmediğimiz bitki otlarını görüyoruz. Bir ara defne ağacını gördük. Defne ağacının yaprakları çok güzel kokar. Hatta ben defne ağacının yapraklarını güneşte kurutarak çaya katıyorum. Çayı içerken ağzınızda güzel bir koku hissediyorsunuz. Bence denemelisiniz. Yürüdüğümüz noktalarda suyun kenarlarında çam ağaçları, dere kenarlarında ise, çınar ve söğütlerle karşılaştık. Ayrıca Akdeniz iklimin tipik bitkilerinden olan defne, kekik ve maki bitki örtüsünün çeşitli otları doğaya da güzel bir koku yayıyordu.

As we gradually pass the winter months and spring approaches, the small wildflowers have begun to slowly emerge from the soil. The different shades of green, the soothing sound of the water, and the occasional gentle breeze caressing our bodies made our walk very enjoyable. As we walked along the stream, we tried to climb over the large stones, sometimes crouching down. Each stone felt warm when we touched its surface. The sun had warmed the stones. We even leaned against a large, flat stone and felt that lovely warmth.

Kış ayını yavaş yavaş geçmeye başladığımız bu günlerde, baharın da yaklaşmasıyla küçük yabani çiçeklerde toprağın üstünden yavaş yavaş boyunlarını çıkarmaya başlamışlar. Yeşilin farklı tonları, suyun dinlendirici sesi ve arada bedenimizi okşayan hafif rüzgarla birlikte yürüyüşümüz çok keyifli hale gelmişti. Dere kenarında ilerlerken o büyük taşları zaman zaman çömelerek tırmanarak aşmaya çalıştık. Elimizle her taşa dokunduğumuzda yüzeyi sıcacıktı. Güneş taşların yüzünü ısıtmış. Hatta geniş düz bir taşın üstünde sırtımızı vererek o güzel sıcaklığı hissettik.

As we moved along the edge, the water's intensity occasionally increased, sometimes forming small pools. At one point, my attention was drawn to a large stone, about the size of a pot, that had collected so much water. It looked so beautiful on the edge; it was as if it had been specially designed.

Kenardan ilerledikçe suyun şiddeti zaman zaman hızlanıyor, arada da küçük küçük havuzlar oluşturuyordu. Bir ara büyük bir tencere büyüklüğünde bir taşın içine biriken su dikkatimi çekti. Kenarda o kadar güzel görünüyordu ki; sanki özel olarak yapılmış bir tasarım gibiydi.

We had strayed quite far from the waterfall. We had moved towards the slope of the area. Now it was time to turn back. The return journey always seems shorter because on the way there we observe and take lots of pictures. The return trip is easier for us. We know the route. In fact, sometimes we mark points along the route that we've memorized so we don't get lost.

Şelaleden oldukça uzaklaşmıştık. Bölgenin yamacına doğru ilerledik. Artık geri dönmemiz gerekiyordu. Dönüş yolu her zaman olduğu gibi daha hızlı oldu. Çünkü giderken yolda gözlem yapıp, bol bol resimler çekiyoruz. Dönüş yolu bizim için daha kolay oluyor. Rotayı tanıyoruz. Hatta zaman zaman yolumuzu kaybetmemek için, rotada hafızamıza aldığımız noktaları belirliyoruz.

We walked back to the waterfall, passing through the water flowing between the large stones and over them. We spent about three hours in the forest, surrounded by the clean air and the sound of the water, relaxing both our minds and souls. We felt a pleasant weariness as we drove back to the city.

Büyük taşların arasından akıp giden sulardan ve taşların üzerinden geçerek şelalenin olduğunu noktaya geri geldik. Ormanın ve temiz atmosferin içinde suyun sesiyle geçirdiğimiz yaklaşık üç saatin zamanında hem zihnimizi hem de ruhumuzu dinlendirdik. Şehre aracımızla dönerken üzerimizde tatlı bir yorgunluk vardı.
​

​

​

​

​

​

​

​